Gmina Krasne do Rzeszowa

W dniu 10 maja 2016 r., bezpośrednio po zawiadomieniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny o złożeniu skargi kasacyjnej przez pełnomocnika Wójta Gminy Krasne, pełnomocnik Benedykta Czajkowskiego, adw. Radosław Słupek złożył pisemną odpowiedź na skargę kasacyjną, wnosząc o jej oddalenie.

Rzeszów, dnia 10 maja 2016 r.

 

Naczelny Sąd Administracyjny

w Warszawie

ul. Gabriela Piotra Boduena 3/5

00-011 Warszawa

 za pośrednictwem

Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Rzeszowie

  1. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów

sygn. akt II SA/Rz 200/16

 Skarżący:  Benedykt Czajkowski, pełnomocnik inicjatora referendum gminnego reprezentowany przez pełnomocnika adwokata Radosława Słupka, Kancelaria Adwokacka w Rzeszowie, al. gen. Władysława Sikorskiego 45c/74c, 35-304 Rzeszów

Organ: Rada Gminy Krasne, reprezentowana przez Wójta Gminy Krasne, działającego przez pełnomocnika radcę prawnego Arkadiusza Zuzmak.

 Odpowiedź na skargę kasacyjną

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie

z dnia 5 kwietnia 2016 r. sygn. akt II SA/Rz 200/16

          Imieniem skarżącego, na podstawie udzielonego pełnomocnictwa, które przekładam w załączeniu wraz z opłatą skarbową, składam odpowiedź na skargę kasacyjną Rady Gminy Krasne od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 5 kwietnia 2016 r. sygn. akt II SA/Rz 200/16, którą otrzymałem w dniu 10 maja 2016 r.

Wnoszę o :

– oddalenie skargi kasacyjnej organu – Rady Gminy Krasne,

– zasądzenie od organu – Rady Gminy Krasne kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przypisanych.

Na podstawie art. 176 § 2 ppsa, oświadczam o zrzeczeniu się rozprawy.

U z a s a d n i e n i e

          Rada Gminy Krasne reprezentowana przez Wójta Gminy Krasne zarzuca zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie prawa materialnego tj.

– art. 4c ust. 3 i 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 446 ze zm) w zw. z art. 17 ust. 1 i art.65 ustawy z dnia 15 września 2000 r. o referendum lokalnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 400 ze zm.) poprzez błędną wykładnie polegającą na przyjęciu, że Organ nie może stwierdzić, że wniosek skarżącego prowadzi do rozstrzygnięć niezgodnych z prawem, jeśli Organ nie dysponuje analizą właściwego wojewody.

– art. 15 ust. 2, 17 ust. 1 i art. 65 ustawy o referendum lokalnym w zw. z art. 4c ust. 1 art. 4 ust.1 pkt 1, art. 4a ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym poprzez błędną wykładnie polegającą na przyjęciu, że każde pytanie w przedmiocie połączenia gmin jest dopuszczalne.

– art. 15 ust. 2 ustawy o referendum lokalnym poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że pytania referendalne zostały przez skarżącego sformułowane prawidłowo.

– art. 13 ust. 2 poprzez błędną wykładnie polegającą na przyjęciu, że informacja
o zamierzonym referendum lokalnym oddawała istotę pytań referendalnych, a nie same pytania.

– art. 170 Konstytucji RP poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że zaskarżoną uchwałą uniemożliwiono członkom wspólnoty realizację uprawnień do decydowania o sprawach wspólnoty

– art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa w zw. z art. 3 § 1 ppsa i art. 141 § 4 ppsa poprzez nienależyte wykonanie obowiązku kontroli i nieustosunkowanie się do wszystkich argumentów podnoszonych w uchwale,

– art. 147 § 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt. 6 ppsa w zw. z art. 91 ust. 1 zd.1 i art. 91 ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym poprzez bezpodstawne stwierdzenie nieważności uchwały

wnosząc o uchylenie wyroku w całości i oddalenie skargi Skarżącego, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Wniesiona przez Rada Gminy Krasne skarga kasacyjna nie ma uzasadnionych podstaw.

Po pierwsze, myli się skarżący Organ twierdząc że Sąd błędnie przyjął, że uchwała Rady Gminy Krasne o odrzuceniu wniosku o przeprowadzenie referendum podlega stwierdzeniu nieważności ze względu na brak wystąpienia Organu do właściwego wojewody o dokonanie analizy skutków prawnych.

Artykuł 4c ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym jest ściśle powiązany z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. o referendum lokalnym. Zgodnie z tą regulacją, referendum (…) nie przeprowadza się, jeżeli z analizy przeprowadzonej przed referendum wynika, spełnienie negatywnych przesłanek określonych w art. 4c ust 3 pkt 1 i 2 ustawy. Jak stwierdził w tezie do wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie z dnia 29 grudnia 2011 r. sygn. akt III SA/Lu 750/11 „Dopiero gruntowne zbadanie wniosku o przeprowadzenie referendum lokalnego i pozytywne ustalenie, iż wniosek ten spełnia wymogi ustawy oraz nie prowadzi do rozstrzygnięć sprzecznych z prawem, zobowiązuje organ samorządu terytorialnego do podjęcia uchwały w sprawie przeprowadzenia referendum. Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjnym w Rzeszowie prawidłowo przyjął, iż Organ przez wydaniem zaskarżonej uchwały winien był wystąpić do wojewody o sporządzenie stosownej analizy dotyczącej skutków podziału gminy o której mowa w art. 4c ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym. Nielogiczne i sprzeczne z intencją ustawodawcy mogłoby być odwoływanie przegłosowanego wcześniej referendum, gdy post factum wojewoda dokonałby stosownej analizy i stwierdził istnienie jednej z negatywnych przesłanek wymienionych w art. 4c ust. 3 ustawy.

Warunkiem przeprowadzenia referendum jest prawidłowo sformułowana treść pytania poddawanego pod głosowanie, z którego w sposób jednoznaczny musi wynikać, w jakiej sprawie mają zdecydować mieszkańcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że pytanie referendalne musi zawierać pełne i rzetelne informacje w sprawie (por. wyrok NSA z dnia 14 stycznia 2014 r., sygn. akt II OSK 2988/13) oraz nie może prowadzić do rozstrzygnięć sprzecznych z prawem. Uwzględniając powyższe, wobec treści przedstawionego pytania referendalnego, nie sposób podzielić zarzutu skarżącego Organu, iż pytania wskazane we wniosku o przeprowadzenie referendum wprowadzają w błąd i sugerują, że rozstrzygnięcie poruszonych kwestii przypisane jest radzie gminy. Z zaproponowanych pytań referendalnych, tj.

  1. Czy jesteś za dobrowolnym połączeniem Gminy Krasne z Miastem Rzeszów ?
  2. Czy jesteś za połączeniem sołectwa Malawa do Rzeszowa ?

w sposób jednoznaczny wynika, w jakiej sprawie mają zdecydować mieszkańcy, pytania nie prowadzą do rozstrzygnięć sprzecznych z prawem, nie dają również podstaw do luźnej  interpretacji. Dołączona w pytaniu przydawka „dobrowolnym” co prawidłowo ustalił Sąd I Instancji, dookreśla jedynie charakter woli mieszkańców.

W ocenie skarżącego, za nietrafny należy uznać zarzut naruszenia art. 13 ustawy o referendum w zakresie poinformowania mieszkańców o pytaniu referendalnym. Nie może być on przesłanką do uznania wniosku zawierającego wymaganą liczbę podpisów ujawnionych na kartach do zbierania podpisów (na których zawarto pytania referendalne) za nieważny z powodu braku gramatycznego sformułowania pytania w informacji skierowanej do mieszkańców. Sprawa proponowana do rozstrzygnięcia w drodze referendum, określona w informacji do mieszkańców o przeprowadzenie referendum jest bezwzględnie tożsama ze sprawą, którą przedstawiono mieszkańcom na kartach do zbierania podpisów zabiegając o ich poparcie za pomocą pytań. Trzeba zwrócić w tym miejscu uwagę, iż wprowadzone w art. 13 ustawy o referendum unormowanie, zapewnia mieszkańcom gminy uzyskanie informacji o zgłoszonej inicjatywie, a następnie podjęcie decyzji w kwestii jej poparcia poprzez złożenie podpisu pod wnioskiem. Skoro wymagana ilość mieszkańców gminy poparła wniosek o przeprowadzenie referendum na którym zawarto pytania, to uznać należy, że informacja o jego przedmiocie została przez inicjatorów upowszechniona w sposób w pełni skuteczny i zrozumiany.

Sąd I Instancji prawidłowo ocenił, iż zaskarżona uchwała Rady Gminy Krasne naruszała art. 170 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez uniemożliwienie członkom wspólnoty samorządowej realizacji uprawnienia do decydowania w drodze referendum w sprawach dotyczących tej wspólnoty. Z w/w artykułu wynika niewątpliwie, iż wola mieszkańców, którzy uważają, iż winni wszyscy wypowiedzieć się w kwestii zmiany granic, podziału lub nawet likwidacji gminy, ma tutaj pierwszeństwo przed wolą rady gminy. Jeśli bowiem uznają oni i w sposób prawem przewidziany wyrażą wolę przeprowadzenia referendum, a są w całości zainteresowaną społecznością, gdyż taka zmiana dotyka wszystkich mieszkańców, w zakresie łączących ich więzi – to ich żądanie przeprowadzenia referendum jest uprawnione. Ważny wynik takiego referendum winien również podlegać wykonaniu w ten sposób, iż powinien wiązać radę gminy, w zakresie treści sporządzanej przez nią opinii. Powyższe potwierdził Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 26 lutego 2003 r. sygn. akt K 30/02.

W świetle całokształtu przedstawionej argumentacji wnoszę jak w odpowiedzi na skargę.

Za skarżącego – pełnomocnik

adw. Radosław Słupek

Załączniki:

– 2 odpisy skargi

– pełnomocnictwo wraz z opłatą skarbową